مدافع حقوق بشر: زندانیان مذهبی اعتصابکننده در زندان شماره ۱۷ مورد ضرب و شکنجه قرار گرفتند
به گفته آرزو عبدالله، مدافع حقوق دینداران، شماری از حدود ۶۰ زندانی که در اعتراض به ممنوعیت حجاب دست به اعتصاب غذا زده بودند، روز ۲۱ اکتبر توسط مسئولان زندان مورد ضرب قرار گرفتند.

گزارش شده است که زندانیان مذهبی که در مؤسسه اجرای مجازات شماره ۱۷ در اعتراض به ممنوعیت حجاب اعتصاب غذا کردهاند، بهطور گسترده مورد ضرب و شکنجه قرار گرفتهاند. این اطلاعات را آرزو عبدالله، مدافع حقوق دینداران، روز ۶ نوامبر در حساب خود در شبکههای اجتماعی منتشر کرد.
به گفته او، حدود ۶۰ زندانی در روزهای ۱۳ تا ۱۵ اکتبر اعتصاب غذا را آغاز کردند. آنان پیش از آغاز اعتصاب، درخواستی کتبی به رئیس زندان، شفاعت عباسوف، ارائه داده بودند. با وجود اینکه از سوی سازمان زندانها دستور توقف فوری اعتصاب صادر شد، زندانیان به اعتصاب ادامه دادند و پس از آن شماری از اعتصابکنندگان به سلول انفرادی تنبیهی منتقل شدند.
به گفته این مدافع حقوق بشر، روز ۲۱ اکتبر رئیس زندان شفاعت عباسوف، معاونانش سامیت غفاروف، امین امینعلیاف و وقار اسمیخانلی و همچنین شماری از کارکنان سازمان زندانها زندانیان را کتک زدند. آرزو عبدالله به نقل از یکی از کارکنان زندان که نامش فاش نشده، مینویسد که ۲۰ زندانی مذهبی که در سلول تنبیهی نگهداری میشدند و به اعتصاب پیوسته بودند، یکییکی از سلول بیرون آورده شده و تا حد بیهوشی کتک خوردند. در این پست ادعا شده است که رئیس زندان گفته دستور ضرب و شتم را فکرت غفاروف، رئیس اداره عملیات و رژیم سازمان زندانها، صادر کرده است.
به گفته کارمندی که آرزو عبدالله به او استناد کرده، «معاون اول رئیس، امین امینعلیاف، به دینداری که در سلول تنبیهی نماز میخواند حمله کرد و در حالی که سرش در سجده بود، بیوقفه با لگد به سرش زد». در این گزارش آمده است که از دهان و گوش چند زندانی خون جاری شد، دستهای برخی از پشت پیچانده شد و صورت و سرشان تراشیده شد. این مدافع حقوق بشر همچنین مینویسد که برخی زندانیان تهدید شدند در صورت پایان ندادن به اعتصاب مورد تجاوز قرار خواهند گرفت و از آنان فیلم گرفته شد.
به گفته این مدافع حقوق بشر، بیشترین شکنجه را اعضای جنبش وحدت مسلمانان، تورال ولیاف و ابراهیم مرادوف، و همچنین اسد آقاشوف، آیدین حسینزاده، غالب بندعلیاف و محمودآقا آقایف متحمل شدند. به گفته او، خانوادههای زندانیان بارها به وزارت دادگستری، سازمان زندانها و دفتر بازرس حقوق بشر (آمبودزمان) شکایت کردهاند، اما پاسخی دریافت نکردهاند؛ دفتر آمبودزمان هر بار به خانوادهها پاسخ داده است: «سر خواهیم زد».
آرزو عبدالله همچنین ادعا کرده است که شرایط نگهداری در این زندان نامناسب است و همه چیز، از وسایل خواب تا ملاقات خانوادگی، با رشوه خرید و فروش میشود. به گفته او، از زمان بازداشتهای گسترده دینداران شیعه با اتهامات مواد مخدر در سال ۲۰۲۲، حدود ۹۰ درصد زندانیان مذهبی به مؤسسه اجرای مجازات شماره ۱۷ فرستاده شدهاند. موضع سازمان زندانها، وزارت دادگستری و دفتر آمبودزمان در این باره مشخص نیست.
مناقشه بر سر حجاب از ۲۱ سپتامبر و پس از آن آغاز شد که هیئت وزیران مقررات پوشش دانشآموزان در مدارس را تغییر داد. بر اساس این تصمیم، پوششی که یکسانی لباس مدرسه را بر هم بزند و با اصول سکولار آموزش همخوانی نداشته باشد، مجاز نیست. هرچند در این سند مستقیماً از حجاب نام برده نشده، از ۱۲ اکتبر گزارشهایی منتشر شد که در برخی مدارس از ورود دانشآموزان محجبه به کلاس جلوگیری میشود. در جریان اعتراضها در باکو و مناطق دیگر افرادی بازداشت شدند و سپس زندانیان مذهبی با خواست حمایت از حقوق دانشآموزان و معلمان محجبه دست به اعتصاب غذا زدند.



